6 - Robbie

- Cześć Robbie. - Nate ściska mnie od wejścia.

- Hej. Wejdź i poczekaj chwilę. Nie ma jeszcze Taylor i Justina. Pewnie znowu się spóźnią. - rzucam i zamykam za nim drzwi.

Jest już po 19, a ich nadal nie ma. I w ten oto sposób próba znacznie się opóźni, przez co skończymy późno w nocy lub nad ranem.

- W ogóle to jak Ci idzie eksperyment? - pyta, a ja wzdycham ciężko.

- Spie****łem sprawę. Wyznałem jej miłość i pewnie teraz będzie trzymać mnie na dystans. Wiesz, to nie miało być na poważnie. - mówię, siadając obok niego.

- Może nie wszystko spaprałeś. Może ona czuje to samo, ale jest jeszcze za wcześnie na przyznanie się do tego. - kładzie mi rękę na ramieniu i lekko uśmiecha.

- A jak w twoim życiu? Podobno Taylor wystawiła Cię dla Justina. - zmieniam temat.

- No tak... Ale teraz... Mam na oku kogoś innego. - wyznaje, spuszczając wzrok w podłogę.

- Mogę spytać kogo? - dopytuję zaciekawiony.

- Siostra Reny, Nia. Też gra na perkusji i jest cudowna. Z nikim lepiej mi się nie rozmawia. - odpływa w krainę marzeń. Cały Sais.

- To super. Mam nadzieję, że coś z tego będzie. - szturam go przyjacielsko w bok.

W tym momencie ktoś puka do drzwi. Idę otworzyć i widzę naszych spóźnialskich ~ Muncy i Palumbo. Dziewczyna żuje gumę, a chłopak gasi papierosa.

- Jesteśmy. - oznajmia Tay, odgarniając włosy do tyłu. - Masz jakiś alkohol? Muszę się napić, bo zwariuję. - dodaje, kierując się do barku.

- Coś się stało? - Nate patrzy na nią z troską, gdy ta bierze spory łyk whisky.

- Nic. Po prostu jedna zła wiadomość. Przejdzie mi, spoko. - odpiera lekceważąco i siada ze szklanką trunku w wolnym fotelu. - W każdym razie, kiedy trasa?

- No... Dopiero za miesiąc będziemy mieli kontrakt. Pewnie gdzieś za trzy... - odpowiadam i również siadam.

- Aha. To koniecznie brak nieplanowanych ciąż, ślubów, zaręczyn? - spogląda na nas, jakby chciała nam coś przekazać.

- Dokładnie. - zgadzam się z nią, posyłając Justinowi znaczące spojrzenie.

- Uff. Przynajmniej będę miała wymówkę jak rodzice będą za bardzo naciskać. - stwierdza i odstawia puste naczynie na stolik do kawy. - Zaczynajmy. Nie ma co tracić czasu. - wstaje, bierze swój bas i zaczyna sprawdzać czy jest dobrze nastrojony.

My także zabieramy się do pracy. Przed nami długa noc.

Próba kończy się po 2 w nocy.

- Możemy u Ciebie zostać? - pyta Nate, popijając wodę z butelki. Kupił ją przed przyjściem tu.

- Pewnie. Zrobię wam miejsce w salonie. - odpieram i idę na strych po jakieś stare poduszki i koce. Rzadko ktoś u mnie nocuje.

Gdy wracam, Justin i Taylor flirtują w najlepsze, a Sais siedzi jakiś nieobecny. Ostatnio często mu się to zdarza, a nie powinno. Mamy teraz dużo pracy. Daję im przygotowane rzeczy i siadam koło przyjaciela. Zapewne ciągle myśli o Nii. Zakochał się, to pewne. Tylko coś mi się wydaje, że ona wcale tego nie odwzajemnia.

- Gadaj, co się dzieje. - obejmuję go ramieniem.

- Daj spokój. Nie chcę o tym mówić. - odpowiada i układa sobie poduszkę. - Nie przy nich. - dodaje ściszonym głosem.

- Chodź do kuchni. - proponuję i ruszam w tamtą stronę.

Chwilę później siedzimy przy stole, podjadając chipsy.

- Nate, mi możesz ufać. Nikomu nie powiem. - zaczynam łagodnie, patrząc mu w oczy. Niby to on jest ten starszy, ale to ja zawsze muszę mu dawać rady.

- Chodzi o Taylor. Nadal coś do niej czuję. - wyznaje, bawiąc się zegarkiem na ręce. - Specjalnie wziąłem ją do zespołu, a ona takie coś. Dla niej wymieniłem kumpli w zespole, na nią i jej kolegę, a potem wziąłem Ciebie i Devina, którego ostatecznie zastąpiłem Justinem... A ona co? Woli jego. - uderza z bezsilności z pięści w stół.

- Wiem, że to trudne, ale sam mówiłeś, że podoba Ci się Nia. Spróbuj z Lovelis, to może zapomnisz o Palumbo. - radzę mu i wyrzucam pustą paczkę do śmietnika. - A teraz idź spać, bo rano jestem umówiony z Reną. - wstaję od stołu i idę do swojej sypialni. - Tylko nic nie rozwalcie! - wołam z piętra i kładę się na miękkie pościele.

Myślami wracam do Reny. Jest naprawdę wspaniała. Czasami żałuję, że to tylko eksperyment, układ. To takie cholernie trudne.